Αγανάκτηση με την κυβέρνηση Τσίπρα και τις τράπεζες επικρατεί από εχτές στους κόλπους των καρκινοπαθών
To παρακάτω κείμενο έχει γραφτεί από την αγαπητή Κατερίνα Χλωροκώστα.
Λυπούμαστε που ζούμε σε αυτή την χώρα...........
''Σε λίγες ημέρες θα γίνουν τα σαράντα του μικρού μας Παύλου κι αυτό είναι το νέο δώρο του κράτους μας προς εκείνον και την οικογένεια του!
Η Δέσμευση των χρημάτων που όλοι εμείς δώσαμε, καθώς και οι στενοί συγγενείς και χωριανοί του και καταφέραμε να μαζευτούν για εκείνον....
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πως η τελευταία ελπίδα των γονιών του, να φτιαχτεί δηλαδή ο ξενώνας φιλοξενίας για τις οικογένειες των παιδιών που νοσηλεύονται σε παιδοογκολογικά νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης....ένας ξενώνας που θα έχει το όνομα του γιου τους...δεν θα πραγματοποιηθεί!
Κατανοώ την ανάγκη της τράπεζας ή του κράτους να ελέγξει αυτά τα χρήματα. Μα θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν ελεγκτικό μηχανισμό έτσι ώστε να έχει τις διαβεβαιώσεις και τα αποδεικτικά στοιχεία πως τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για αυτό τον ιερό σκοπό...
Η δέσμευση των χρημάτων όμως το ότι ο λογαριασμός ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση έγινε μηδενικός, χωρίς καμία ενημέρωση, είναι κάτι που με αφήνει άναυδη! Σημαίνει πως τα χρήματα δεν ανήκουν πια στον προκάτοχο τους παρά στην τράπεζα...
Η πρώτη αδιαφορία του κράτους καθυστέρησε την μετάβαση του Παύλου στην Βοστόνη και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του...η δεύτερη έρχεται να προσβάλει και την μνήμη του. Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα αναλάβει κανείς ευθύνη για οτιδήποτε...πόσο μάλλον για κάτι τόσο απίθανα σοβαρό...
Κι αν τελικά τα χρήματα δεσμευτούν τουλάχιστον να διασφαλιστεί πως τα συγκεκριμένα χρήματα μιας και δεν ανήκουν στην τράπεζα, δεν θα χαθούν στο σύστημα, μα θα παραχωρηθούν για να γίνει ο ξενώνας φιλοξενίας για τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό ΛΑΜΨΗ.
Είμαι βαθιά απογοητευμένη!''
Δεν πρέπει να το αφήσουμε έτσι. Εμείς αυριο θα στείλουμε επιστολή στο Υπουργείο Υγείας για να παρέμβει άμεσα.
Το άρθρο αυτό το κοινοποίησα εγώ. Είμαι η Ελπίδα Χαιτιδη, κινούμε με αμαξίδιο, Νόσος Charcot – Marie – Tooth και γεννήθηκα μια Παρασκευή και 13 πριν 40 χρόνια . Ζω μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και σπουδάζω μαγειρική χωρίς να ξέρω να μαγειρεύω και Πληροφορική χωρίς ίντερνετ στο σπίτι. Στα άρθρα μου βάζω στο τέλος τους τόνους και όχι πάντα όλους. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν περνάνε απαρατήρητοι και τα ταξίδια. Ηλεκτρίζομαι να ανακαλύπτω νέα πράγματα, νέα στέκια, νέα μέρη. Μόλις ξεκίνησα να γράφω για το Trol disabled και είμαι ενθουσιασμένη. Θα με βρείτε εδώ http://www.disabledbook.com/u/elpidaxaitidiΕάν έχετε το απλό facebook. Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα LIKE....
Στηρίξτε την κίνηση αυτή με ένα Like..
Δημοσίευση σχολίου